فعاليت‌ها با كمك مانوئل خِريسولوراس انجام گرفته بود. هنگامي كه وي پس از نخستين‌ مأموريتش در ونيز (1394 ـ 1395)، به قسطنطنيه بازگشت‌، دو تن از شاگردانش را به‌نام‌هاي‌ گوارينوي ورونايي و جاكومودانجلو با خود همراه داشت‌، كه منظور اصلي‌شان جستجوي‌ نسخه‌هاي خطي بود. جاكومو نسخه‌اي از جغرافياي بطليموس را با نقشه‌هايش به‌دست آورد و مقارن سال 1406 آن را به لاتيني ترجمه كرده بود. او اين ترجمه را به گرگوريوس دوازدهم و در سال 1409 بار ديگر، به آلكساندر پنجم اهدا كرد.1 نقشه‌هايي كه ضميمه‌ٴ ترجمه‌ٴ جاكومو بود، توسط فرانچسكو دي لاپاچينو هنرمند فلورانسي تهيه شده بود، كه تنها به استنساخ نقشه‌هاي‌ اصلي و نوشتن نام‌هاي لاتيني به‌جاي يوناني اكتفا كرده بود.
نام لاتيني جاكومو، ياكوبوس آنگلوس بود، ولي او را نبايد با هم‌نامش اشتباه كرد كه‌ رساله‌اي درباب ستاره‌ٴ دنباله‌دار سال 1402 نوشته است‌. جاكوموي موردنظر ما اهل دره‌ٴ موجلو بود و نام اصلي‌اش جاكومودا اسكارپريا، در حالي كه ياكوبوس دومي آلماني بود و موسوم به‌ ياكوب انگلبرت اولمي‌.2
برگرديم به ترجمه‌ٴ لاتيني جغرافياي بطليموس‌، ولي بهتر است تاريخ آن را اندكي بيشتر دنبال‌ كنيم‌. اولاً ترجمه‌ٴ جاكومو و نقشه‌هايش در دست است (نسخه‌ٴ لاتيني 4802، كتاب‌خانه‌ٴ ملي‌ پاريس‌). نخستين چاپ آن كتاب (وين 1475)، نقشه‌ها را نداشت‌! فكر اضافه‌كردن نقشه‌ها مقارن همان ايام‌، به‌فكر چهار ناشر رسيد، هم‌چنان‌كه چهار چاپ پياپي در پنج سال بعدي (دوم‌ تا پنجم‌)، گواه آن است ـ همه‌ٴ آنها داراي نقشه است و نقشه‌هاي متفاوت‌. نقشه‌هاي چاپ‌هاي سال‌هاي 1478 تا 1490 توسط نيكولاس آلماني تهيه شده‌، كه در سال‌1466 نخستين اطلس خود را به دوك استه تقديم كرده بود. آن اطلس حاوي 27 نقشه است‌.
نيكولاس اطلس بزرگي به پاولوس دوم (پاپ 1464 ـ1471) اهدا كرده‌، شامل 3 نقشه‌ٴ تازه‌ ــ ايتاليا، اسپانيا، اسكانديناوي‌؛ در سال 1482 دو نقشه‌ٴ ديگر يعني فرانسه و بيت‌المقدس را اضافه كرد (يعني جمعاً 32 تا).
نيكولاس نوع تازه‌اي از تصوير3، يعني تصوير ذوزنقه‌اي را معرفي كرد، كه بعداً با تحريف نام‌ او به ترسيم ((دونيس‌)) موسوم شد.4 وي خطوط نقشه‌هاي قديم را اصلاح كرد و هم‌چنان‌كه